۲۲ام، خرداد ۱۳۹۶
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: ۲۲ ام خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۷:۵۳ ب.ظ | کد خبر: 52650  

سکانس اول:

دو سه روزی هست که خدای مهربانم یک هدیه آسمانی به این کمترین عطا کرده است. یک پسر دوست داشتنی… پسری که با آمدنش زندگی شیرینم شیرین تر شد و دلچسب تر …

طبیعتا اولین کار والدین انتخاب نام نیکو برای فرزند است
نمیدانم چگونه دلمان سمت نام زیبای *امیرعلی* رفت. این نام زیبا خیلی زود بر روی چهره امیرعلی مان نشست. امیرعلی جان من است..

سکانس دوم:

حمله تروریستی داعش در تهران و ۱۷ شهید
در سه چهار روز گذشته خبری که شاید در صدر خبرهای جهان قرار گرفت خبر حمله گرگ صفتان داعشی به مجلس و حرم امام و به شهادت رساندن تعدادی از هم وطنان مان بود. دل همه مردم ایران به درد آمد. و برای ساعاتی همه را در بهت و حیرت فرو برد. شاید اولین باری بود که این ددمنشان داعشی را انقدر به خود نزدیک می دیدیم. حمله مستقیم تروریستی!!

و باز شاید اولین سوالی که در ذهنمان نقش بست این بود که:

اگر مدافعان حرم نبودند تا به حال چه بلایی به سرمان می آمد؟
اگر مدافعان حرم نبودند روزی چند بار شاهد این حمله های تروریستی بودیم؟

شاید حالا قدر امنیت به دست آمده توسط مدافعان حرم را بهتر لمس کنیم. همه هان همه، حتی آنهایی که ….

سکانس سوم:

در دزفول قهرمان وقتی می گویی امیرعلی ناخودآگاه به یاد یک قهرمان بی بدیل می افتی. به یاد یک پهلوان از نسل خودم همان دهه شصتی های معروف…. یاد کسی که در محاصره تنگ دشمن حسینی جنگید و حسینیجان داد.

آری به یاد اولین شهید مدافع حرم  شهید امیرعلی هویدی می افتی…
حال سوالی برای من که تازه پدر شده ام پیش آمده…
سوال برای منی که تازه زندگیم با ورود این نوزاد زیباتر شده به وجود آمده …

راستی اگر امیرعلی هویدی ها نبودند تکلیف امیرعلی من و امیرعلی ها چه می شد؟؟

اینکه امروز من تازه پدر شده احساس آرامش و خوشبختی می کنم را مرهون چه کسانی هستم؟

امیرعلی هویدی!!
امیرعلی من امروزش را مدیون دیروز توست…

ارسال نظر

     


-->