برای دوره رشد چه چیزی ضرورت دارد؟ - پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب شهرستان دزفول
1st، فوریه 2015
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: 1 st فوریه 2015 ساعت 5:56 ب.ظ | کد خبر: 26324  

اگر بخواهیم از زاویه “تربیتی” و “رشد” به مقوله های “نو” مثل “تلفن همراه” و “اینترنت” و “ماهواره” و … بنگریم موضوع حساسیت خاصی پیدا می کند.

با نگاهی دقیق و واقع بینانه به وسایل نو و جدید، اول باید دانست در سال های مهم و حساس نوجوانی و اوایل جوانی، که از اواخر سالهای متوسطه اول شروع و تا متوسطه دوم به صورت ویژه، ادامه پیدا می کند و این سال ها جهت و راه رشد فرد را مشخص می کند، اگر تمرکز فرد به جای توجه به “خود” (به معنای یک انسان که اگر درست پرورش پیدا کند، سرچشمه معنا ونعمت و استعداد و رشد و آگاهی و برکت و … می شود) به مقوله ای “غیر” از “توجه دقیق” به “رشد” و “تکامل” “خویشتن” و بروز استعدادهای مختلفی که هر فردی دارد، بشود، فردی که در حال رشد است، به درکی درست از خود نمی رسد که این سرآغاز مشکلات روحی و روانی و معنوی می شود و در ادامه زندگی به جای لذت بردن از عظمت و بزرگی و رشد و تکامل، به دنبال چیزهای کوچک و بی معنی و … می افتد و چون با دوران بزرگسالی تناسبی ندارند، تناقض ها شروع می شوند و مشکلات عدیده روحی و روانی و… برای فرد بوجود می آید و ضرر و زیان و صدمه ای می بیند که دیگر قابل جبران نخواهد بود و نتیجه نهایی آن عدم تعادل رفتار می شود، که بسیار درد آور است.

اول مدیریت “خانواده” و سپس خود “فرد” خصوصا گروه سنی متوسطه دوم، باید اهم و مهم کنند و “اولویت ” داشته باشند و اولویت باید “رشد و شکوفایی و تکامل فکری و روحی و معنوی و علمیخود باشد و بزرگترها نباید انتظار داشته باشند که نوجوان و جوان، باید مثل آنها به موضوع های پیرامونی بنگرند و یا به گونه ای برنامه ریزی و فضاسازی نمایند، که اولویت خانواده هر چیزی، غیر از رشد فرزندشان بشود. در گذشته اینقدر وسایل با رنگ لعاب فریبنده و گول زننده برای سرگرم کردن و مشغول کردن انسان برای توجه نکردن و نشناختن قدر و قیمت خود وجود نداشت و حالا که از در و دیوار وسایل مختلف و لوکس و با فن آوری های مدرن می بارد، اگر نگاهمان به اصل سرمایه مان که همان “رشد خود” یا “فرزند خود” می باشد به مقوله های دیگر جلب شود، خسران و ضرر در انتظارمان خواهد بود، پس هشدار …

حواسمان جمع جمع باشد، فریب تلویزیون، اینترنت، ماهواره، گوشی های هوشمند و خودروهای خارجی، که در شهرمان شروع به جولان کرده اند، را نخوریم و حواسمان باشد اولویت اول مان نشوند و “برنامه ریزی دقیق” برای رشد داشته باشیم و تمرکزمان بر روی رشد باشد و از وسایل پیرامونی از جمله وسایل نو جهت رسیدن به تکامل و رشد و هدفبه اندازه” و “به ضرورت” و “به موقع” استفاده کنیم و نه اینکه یکی از این وسایل به موضوع اولمان تبدیل شود زیرا ارزش انسان که زمین و آسمان و کهکشان ها مسخر او هستند و خلیفه الله است و اشرف مخلوقات است و در اصل همه این وسایل توسط انسان و از روی “گوشه ای کوچک” از “یک جزء” انسان و یا دیگر مخلوقات ساخته شده اند، خیلی بالاتر است و اما قصه خودروها فرق می کند که اینها همان مرکب های خودمان هستند و فقط رنگی به آهن کشیده اند، که آدمای ظاهربین و رشد نیافته را فریفته کنند، هر چند سواری گرفتن از آنها لذت بخش است البته برای انسان هایی که فقط درد خودشان را دارند…

حکایت پیرمرد محله ما شنیدنی است که می گفت قبل از انقلاب اسلامی، انگلیسی ها به ما میخ های کج می دادند و روزانه هر اندازه از این میخ ها را راست می کردیم، مزدی به ما می دادند، و ایشان می گفتند: آن موقع می گفتیم این انگلیسی ها چقدر ابله هستند، بابت چه کارهایی پول می دهند، ولی بعدا که بزرگ شدیم، فهمیدیم که این کارشان، برنامه ریزی دقیقی داشته و برای اینکه ما درس نخوانیم و “رشد” نکنیم، این کار را می کردند و ما را مشغول می کردند و حالا که کاملا صحنه تغییر کرده و با اینترنت و ماهواره و گوشی های هوشمند و لوکس و خودروهای خارجی و بازی های رایانه ای (که nمرحله هم برنده شوی، هیچ چیزی عوض نمیشه{تصور بفرمایید بازی انگری برد و … را} ) آدم را با دست خودش،مشغول می کنند به طوری که اصلا به دست های پشت پرده فکر نکند و این حرف ها (دست های پشت پرده) را باور نکند.

این مشغول شدن ها، در هر دوره سنی اگر به اندازه نباشد، آسیب هایی به همراه دارد، ولی برای افرادی که در سن رشد هستند و باید به رشد و بالندگی فکری و روحی و معنوی برسند و تجربه فهمیدن و حس کردن “خود” را داشته باشند و به معنا برسند، آسیب اساسی تری به همراه دارد و بعد از دوره رشد، فرد چون درست رشد نکرده، به راحتی می توانند توسط خودش تحقیرش کنند، چون عظمت و بزرگی و سرمایه اش را از او گرفته اند، دیگر هر چه ببیند، فریفته آن می شود و لب به تمجید و تعریف آن باز می کند، حالا کالایی با فن آوری های نو باشد یا خودرویی که فریبنده است و خارجی ها ساخته اند و یا آدم هایی که از زیبایی تنها زیبایی ظاهر را دارند، خلاصه فرق نمی کند، مشکل اصلی کوچک ماندن و رشد نکردن فرد است و خصوصا به علت مشغول شدن در سن رشد به چیزهایی که نباید فریفته آنها می شد و توجه فرد در این دوره مهم و حساس به هر چیزی غیر از خودش، هر چند آن مقوله و وسیله و موضوع یا مهارت خوب باشد ولی اگر برای دوره رشد ضرورت نداشته باشند، منجر ضعف و کمبود و خلاء شدید روحی می شود، پس نتیجه باید با حساسیت بدنبال این بود که برای دوره رشد چه چیزی ضرورت دارد؟ تا کلاه سرمان نرود و پشیمان نشویم و و معنا و معنی را به جانمان بدهیم و رشد کنیم و ببالیم و “خود” را حس کنیم…در غیر این صورت مجبوریم “رشد” نکنیم و به “خودمان” اعتماد نکنیم، “تولید” نکنیم و دستمان همیشه به سمت آنها دراز باشد، اصلا از هر چیزی که بویی از “خودمان” بدهد، بیزار شویم، نفهمیم “که” هستیم، چه “عظمتی” داریم، به “شوکت” و “جبروت فکری” و “ایمانی” خود پی نبریم و چنان تحقیرمان بکنند که از فکر و عقیده و فرهنگ خودمان بدمان بیاید…

باور این حکایت تلخ، جز با نگاه واقع بینانه میسر نخواهد بود و تنها با توجه به خود و سرگرم نشدن به غیرخود و حساس بودن و برانداز و تجزیه تحلیل کردن پیرامون و برنامه و هدف داشتن خصوصا در دوران مهم رشد(نوجوانی و جوانی) می شود عظمت وعزت نفس و اعتماد به نفس خود را دوباره بدست آورد و مسلط و قدرتمند، عالم پیچیده پیرامونی را مهار کرد و وسایل را به نفع رشد و تعالی انسان به کار گرفت …

مهدی فرزام زاده13920917163001612_PhotoL

نظر بینندگان
  1. مصطفی says:

    سلام
    خیلی متین و خوب
    به نظر من در این زمینه برنامه ریزی همه جانبه لازمه به جز خودروهای لوکس که فرمودید تمام موارد گفته شده تو سواد رسانه ای بررسی می شه که البته در کشور ما هنوز جایگاهی نداره و مثل برخی موارد دیگر عقب مانده ایم

  2. ناجی says:

    سلام
    خسته نباشید
    نکته مهم در این یادداشت این است که به اصلی ترین دغدغه ی خدا برای انسان اشاره کرده است یعنی رشد و کمال و بیان برخی موانع امروزی آن

  3. رضا says:

    امان از مدرنیته، ولی با برنامه ریزی که فرمودین بله میشه کنترل کرد اما نسل آینده به نظر میرسد بدون برنامه دارند رشد میکنند و این هم درجه اول به خانواده برمیگرده که درست نمیتونه زمینه ساز رشد باشه حالا خدا کنه کارهای مثمر ثمری در این مورد انجام بشه تا نسل چهارم وآینده خام تکنولوژی نشه

  4. محمد says:

    سلام .
    خیلی دقیق فرمودید
    متاسفانه یکی از ضعف هایی که کشور های جهان سوم یا در حال توسعه با آن مواجه میشوند همین است که مردم آن ممالک از هر کشور ی که شاخصه های پیشرفت را دارد از طریق رسانه یا هر چیز دیگر الگوهایی میگیرند در صورتی چیزی که در یک فرهنگ تولید میشود آن چیز یا شیوه استفاده آن مختص همان فرهنگ است و سایر کشور ها برای استفاده از آن به( جای سرکوب)باید متناسب با فرهنگ خود شیوه ای درست و منطقی ارائه دهند چه فرهنگ ها که با بی توجهی به این نکته از بین رفت .

  5. محمد بلندی نتاج says:

    فرمایشات شما کاملا متین.ولی باز هم به فرد و نوع استفاده فرد از تکنولوژی بستگی دارد.که متاسفانه در جامعه ما آموزشی برای آن وجود ندارد.حتی به نظر من بهتر است که آموزش استفاده صحیح از وسایل ارتباطی را هم بجای کتاب های غیرضروری در دوره راهنمایی یا دبیرستان، بصورت کتابی آموزش داد.بجای اینکه بگوییم ماهواره بد است،اینترنت بد است،موبایل و رسانه بد است،بیاییم با آموزش استفاده صحیح از این وسایل،همه را تشویق به استفاده صحیح کنیم.

  6. peyman-1300 says:

    خیلی عالی و مفید و خوب

    اللّه الذی خلقکم من ضعف ثمّ جعل من بعد ضعف قوه ثمّ جعل من بعد قوه ضعفاً شبیهً یخلق ما یشاء و هو العلیم

    دوره نوجوانی کی ار بهترین دوره های رشد و تکامل هستش
    بیشنهاد من به هم دوره ای هام اینه که بجای ول انگاری نو فضای مجازی و مشغول شدن به…….
    از بهترین لحظات عمرشون که جوونیه بهترین استفاده رو بکنن
    وبیشتر به استعداد های معنوی و جستجوی هویت خودشون ببردازن و اینک بدونن
    با کدام ارزش‌ها و باورها زندگی کنند ؟

  7. amin pourlotfi says:

    واقعا عاااالی استفاده کردیم من توصیم برای دوری از آثار مخرب این رسانه ها چسبیدن با چنگ و دندان به دستورات دین و ائمه و گرم شدن روابط بین خانوادست که باعث میشه این وقت گرانبها رو به کار های مفید بپردازیم علی یارتون

  8. مهیار says:

    با تشکر از جناب فرزام
    همونطور که خودتون اشاره کردید حساس ترین سن که میتونه مسیر فکری یک نوجوان رو عوض بکنه همون رنج سنی ۱۳-۱۷ سال هستش که معمولا از ۱۵سالگی به اوج خودش میرسه. این تغییر دیدگاه هم میتونه در مسیر مثبت باشه و هم منفی. که از نظر بنده در این پریود سنی که شخص به بلوغ فکری لازم نرسیده خانواده نقش اصلی رو ایفا میکنند.
    تشویق فرزند به سمت مطالعه و کتاب خوانی، کنترل فرزند در استفاده ازابزاری از قبیل ماهواره، اینترنت و …. که امروزه به یک معضل بزرگ تبدیل شده، تاکید خانواده بر انتخاب دوستان سالم که خود تاثیر بسزایی داره. اینها همه باعث میشن که احتمال انحراف نوجوان کاهش پیدا کنه. اگر شخص از این مرحله با موفقیت عبور کرد یقین داشته باشید که اون من واقعی تا حد زیادی در او شکل گرفته و شخصیت اصلی وی هویدا میشه که در اون سن ۱۸ و به بعد به آسونی دستخوش تغییر قرار نخواهد گرفت. پس اگر خانواده توی این ۳-۴ سال بحرانی از فرزندشون غافل نشن و نگاه ویژه ای به این مساله داشته باشن. همونطور که گفتید زمینه رشد و تعالی برای فرزندشون تا حد زیادی فراهم میشه.
    با تشکر مجدد

  9. فواد عصاره says:

    خیلی خوب و جامع

  10. محمدرضا تنورساز says:

    سلام آقای فرزام خیلی مطلب خوبی بود واقعا من تحت تأثیر قرار گرفتم. ممنون.???

ارسال نظر

     


-->