مسئولین نه تنها هیچ کمکی نکردند بلکه زمین تمرین را از ماگرفتند! / امسال پارالمپیک را به دلیل مشکلاتی که برایم ساختند از دست دادم | پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب شهرستان دزفول
۲۶ام، اردیبهشت ۱۳۹۵
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: ۲۶ ام اردیبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۰۶ ب.ظ | کد خبر: 43124  

به گزارش دزمهراب عبدالرضا جوکار جانباز ۷۰ درصد و ورزشکار تیم ملی دومیدانی جانبازان و معلولین در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار دزمهراب گفت: بنده افتخار این را داشته ام که ۲۳ سال عضو تیم ملی جانبازان و معلولین جمهوری اسلامی ایران باشم که حاصل آن بیش از ۳۷ مدال طلا نقره و برنز از میادین جهانی، آسیایی و مهمتر از آن حضور در پنج دوره پارالمپیک و کسب ۷ مدال پارالمپیک بوده است.

جوکار

وی افزود: در پارالمپیک لندن این افتخار نصیب من شد که به نمایندگی از جامعه ورزش کشور و خصوصا ورزشکاران دزفول، پرچم دار کاروان ورزشی جانبازان و معلولین جمهوری اسلامی ایران در مراسم رژه باشم که فکر می کنم شاید در طول عمر هر ورزشکار این افتخار نصیب هر کس نشود و آرزوی هر ورزشکاری است که در  پارالمپیک پرچمدار کاروان ورزشی کشورش باشد.

اداره ورزش و جوانان دزفول نه تنها هیچ کمکی نکرده بلکه زمین تمرین را نیز از ما گرفته است

جوکار در ادامه اشاره ای به مشکلاتی که برایش پیش آمده داشت و اظهار کرد: با توجه به مشکلاتی که پیش رو هست من نتوانسته ام از سال گذشته تا الان آن تمریناتی که باید باشد را انجام بدهم که از جمله مشکلاتی که اداره ورزش و جوانان دزفول در سد راه من قرار داده اند، در اختیار نگذاشتن زمین تمرین است.

وی ادامه داد: من تقریباً بیش از ۲۵ سال است که تمریناتم را بعداز ظهرها انجام داده ام که اخیراً رئیس هیئت ورزشی جانبازان و معلولین دزفول تصمیم جدید گرفتن و می گویند که شما باید صبح ها تمرین بکنید در صورتی که من همیشه از سالهای قدیم روزهای فرد زمین چمن شماره یک استادیوم مجدیان نه تنها برای من بلکه در اختیار کل ورزش دو میدانی شهرستان چه ورزشکاران جانباز معلول و چه سالم بوده است که متاسفانه شرایطی پیش آمده که این زمین بعد از سالها از من گرفته شده و به خاطر همین من نتوانسته ام به خوبی تمرین کنم .

این ورزشکار تیم ملی دومیدانی جانبازان و معلولین با بیان اینکه چند سالی است که اداره ورزش جوانان نه تنها هیچ کمکی به او نداشته بلکه مشکلاتی را نیز سد کارش قرار داده اذعان نمود: متاسفانه به جای اینکه حمایت بکنند شاید به دلیل برخی منافعی که خودشان دارند این زمین از من گرفته اند چرا که شنیده ام این زمین ها به صورت قراردادی به نام هیئت ورزش جانباز و معلولین اجاره گرفته شده است ولی خود ورزشکار جانباز و معلول حق استفاده ندارد؛ حتی من گفته ام که پول اجاره را نیز به شخصه میدهم ولی متاسفانه باز مشکل ایجاد کردند واین فقط یکی از مشکلاتی بود که ما در ورزش داشته ایم.

جوکار دلیل مناسب نبودن زمان دیگر برای تمرین را اینگونه پاسخ داد و گفت: از طرفی متاهل هستم و امور منزل را دارم و از طرف مهمتر اینکه وقتی من مسابقه ام در پارالمپیک یا دیگر میادین بعدازظهر است باید از چند ماه قبل همزمان با ساعت آن روزی که مسابقه دارم بدنم را تنظیم کنم، ولی متاسفانه وقتی کارشناس اداره ورزش و جوانان می گوید ما نمی توانیم بعد از ظهر زمین را به یک نفر بدهیم در صورتی که من تنها نیستم و زمین در اختیار کل ورزش دو میدانی شهرستان بوده چه باید کرد.

وی تصریح کرد: پیشنهاد داده اند که پشت دروازه تمرین بکنم که باید گفت هم خطر پرتاب را برای افراد حاضر در محیط اطراف آن به همراه دارد و نیز ورزشکار آن تمرکز لازم را ندارد؛ حتی ما به متولیان ورزش گفته ایم که حداقل زمین شماره۳ مجدیان را در اختیار دومیدانی کاران سالم و معلول قرار دهید ولی متاسفانه ناهماهنگی هایی وجود دارد قولی را که به ما می دهند به کسان دیگر نیز میدهند.

جوکار ادامه داد: موقعی که یک پرتاب گر می خواهد پرتاب بکند نیاز یک زمین چمن دارد که با آرامش بتواند پرتاب خود را انجام دهد و تایمی باشد که کسانی دیگر دور و برش نباشند، وقتی دیسک، نیزه یا وزنه از دست ورزشکار خارج شود دیگر کنترلش دست خودش نیست اگر خدایی نکرده دور و برش شلوغ باشد ممکن است هر حادثه ای رخ بدهد.

چندین سال است است که بدون مربی تمرین می کنم و حتی نیروی کمکی نیز در اختیار من قرار نداده اند

این جانباز ۷۰ درصد یکی دیگر از مشکلاتشان را نداشتن مربی برشمرد و اظهار کرد: چندین سال است که بدون مربی تمرین می کنم، یک ورزشکار حرفه ای نیاز به یک مربی دارد که بتواند از لحاظ فنی ایراداتش را بگوید، من حتی اگر همه چیز را هم بدانم ولی هنگام پرتاب نمی توانم ایراد خودم را بگیرم.

جوکار همچنین گفت: ما معلول هستیم و محدویت رفت و آمد داریم و نیاز به یک نیروی کمکی است، حدود پنج سال است که خودم نیروی کمکی برده ام که صندلی پرتابم را ببندد، دیسک نیزه و وزنه ایی که پرتاب می کنم را بیاورد؛ تا کنون به این نیروی کمکی ماهانه حدود پنجاه هزار تومان به او داده میشد که اکنون دیگر برایش مقدور نیست که حضور پیدا بکند و اداره ورزش و جوانان نیز پول نداشتن را دلیل در اختیار قرار ندادن نیرو کمکی میکند حتی من با هیئت استان هم هماهنگ کردم که متاسفانه جواب درستی تا الان نگرفته ام.

139308010536137223904764

مسئولین وقتی می خواهند گزارش عملکرد خودشان را بنویسند آن موقع یادشان است که جوکاری نیز وجود دارد

وی اشاره ایی به مسابقات آسیایی اقیانوسیه که در اسفند ۹۴ برگزار شد داشت و اذعان نمود: اولا که من بدلیل نداشتن زمین تمرین نتوانستم تمرین مناسب داشته ام و همچنین بعد از مسابقات که برگشته ام تا الان هیچ یک از مسئولینی که متولی جانبازان و معلولین هستند حتی از تلفنی بیت المال، زنگی به من نزده اند و خسته نباشیدی به من بگویند در صورتی که وقتی می خواهند گزارش عملکرد خودشان را بنویسند آن موقع یادشان است که جوکاری هست و فلان مدال را گرفته و به خاطر گزارش کار خودشان آن موقع در رأس گزارش عملکردشان قرار می گیریم.

این ورزشکار با اخلاق دزفولی تصریح کرد: انشاءالله متولیان ورزش و جوانان دزفول تغیراتی در سیاسیت کاریشان قرار بدهند، من حتی بارها شده به زمین تمرین رفته ولی پشت در بسته مانده ام و اجازه تمرین به من نداده اند و الان مدتی است که اصلا سر تمرین نمی روم. بین ادره ورزش و جوانان و هیئت فوتبال و هیئت جانبازان و معلولین هیچ گونه هماهنگی دیده نمیشود و برای بنده که بعد از این همه افتخاراتی که برای شهر کسب کرده ام متاسفانه هیچ ارزشی قائل نیستند.

گله هایی از شهردار و شورای شهر وقت

عبدالرضا جوکار با بیان اینکه با حداقل امکانات در حال تمرین هستیم و بهترین نتیجه را نیز گرفته ایم اظهار کرد: از سال ۶۹ که مشغول ورزش هستم و از سال ۷۳ که به عضویت تیم ملی درآمده ام، هرساله در مسابقات جهانی یا آسیایی و یا مهمتر از همه در پارالمپیک حضور داشته ام و بعد از پارالمپیک لندن برای اولین بار مسئولین استان تجلیلی در شأن ورزشکاران در استانداری خوزستان انجام داده اند.

وی افزود: در این مراسم که  با حضور استاندار وقت و نیز مسئولین استانی و فرماندار وقت انجام شد، در آنجا به دو ورزشکار مدال آور که یکی من بودم از دزفول و دیگری یکی از دوستان از اهواز بود، قول یک دستگاه خودرو پژو پارس داده شد؛ طبق گفته استاندار هماهنگ شده بود با شهرداران محل سکونت که تحویل خودرو را انجام دهند که این دوستمان از شهرداری اهواز با عزت و احترام خودرو پژو پارس خود را تحویل گرفت.

جوکار با بیان اینکه شهردار و شورای شهر وقت زیر بار تحویل این خودرو به من نرفتند تصریح کرد: حدود یک سال ما را به استانداری و اداره ورزش و جوانان استان مثل توپ فوتبال پاس میدادند، تا بعد از گذشت یک سال نه آن خودوری قول داده شده بلکه خودرو یی که قیمتش بسیار پایین تر از پژو پارس بود و نیز دست دوم بود، آن هم از بودجه شهرداری شمس آباد تقبل کردند؛ ولی در همان سال مسئولین شهرمان از ورزشکاری که از شهر دیگر بوده و اصلا مدالی نگرفته بود دیدار می کنند که خوب است ولی من که به عنوان یک دزفولی در پارالمپیک و دیگر میادین حضور پیدا کرده ام با من اینگونه رفتار می کنند.

این ورزشکار تیم ملی دومیدانی جانبازان و معلولین در ادامه صحبت های خود گفت: در سال ۸۷ زمینی از مسکن و شهرسازی به قیمت کارشناسی جهت احداث جایگاه خریداری کرده بودم که متاسفانه بعد از واگذاری پروانه کار، هنوز شروع به ساخت و ساز نکردیم که معارضی پیدا شد و رای به ابطال سند مسکن و شهرسازی داده و زمین از ما گرفته شد؛ پیگری های زیادی از طریق استان و شهرستان انجام داده ام ولی هنوز نه زمینی جایگزین این زمین به من دادند و حتی پولی که پرداخت کرده بودم را نیز پس ندادند.

دو ماه است که پیگیر دیدار با مهندس پاپی زاده هستم ولی اجازه دیدار با او را به من ندادند

جوکار با بیان اینکه حدود دو ماه است که پیگیر دیدار با مهندس پاپی زاده نماینده مردم دزفول در مجلس شورای اسلامی هست ولی این امر صورت نپذیرفته اظهار کرد: مقام معظم رهبری با آن همه مشغله ی کاری که ایشان دارند بعد از هر پارالمپیک کل کاروان را دعوت می کنند و ساعت ها وقت می گذارند و به صورت دیدار خصوصی و از نزدیک با تک تک بچه ها دیدار و خسته نباشید و تشکر میکنید و حتی وقتی در پارالمپیک هستیم پیام تبریک برای کل کاروان می فرستند.

وی ادامه داد: یک رهبر با آن همه مشغله کاری که دارند چه ارزشی برای کل ورزشکاران قال میشوند، ولی متاسفانه ما در شهر خود وقتی می خواهیم مسئولین شهر خود را ببینیم باید ساعت ها با این وضعیت پشت در بمانم و دفتر دار وی اجازه ورود من به اتاق نماینده را ندهد، قصد من از دیدار با آقای پاپی زاده فقط در میان گذاشتن مشکلات و اطلاع داشتن وی بود وگرنه انتظاری از او ندارم.

1965694

اگر این همه مدال برای شهر بغل دست خود کسب کرده بودم، انتظاری نداریم ولی اسطوره ایی از ما می ساختند

این ورزشکار تیم ملی دومیدانی جانبازان و معلولین با بیان اینکه اگر این همه مدال برای شهر بغل دست خود کسب کرده بودم، انتظاری نداریم ولی اسطوره ایی از ما می ساختند، تصریح کرد: مسئولین وقتی با من که این همه افتخار برای دزفول کسب کرده بودم اینگونه رفتار می کنند دیگر وای به مردم عادی که چگونه با آنها برخورد می کنند، این گوشه ایی از مشکلاتی است که ما داریم.

دیگر دوست ندارم برای این شهر ورزش کنم اگر خواستم ادامه دهم از شهری دیگر خواهد بود

عبدالرضا جوکار در ادامه گفت: مسئولین به قدری کم لطفی کرده اند و این همه مشکلات در سد راه من قرار داده اند که دیگر دوست ندارم برای این شهر ورزش کنم یعنی اگر بخواهم ادامه بدهم شاید از شهری دیگر ادامه دهم چرا که هرچه مدال می گیریم، خودمان و مدالمان بی ارزش تر میشود، در صورتی که می بینیم تیمی که در سطح استان هم مقام نمی گیرد زمین و امکانات را در ختیار آنها قرار میدهند.

وی تاکید کرد: در تاریخ کل ورزش استان خوزستان تنها ورزشکاری بوده ام که پرچمدار کاروان جانبازان و معلولین در پارالمپیک شده ام، کسی که پرچمدار کاروان میشود فقط از لحاظ فنی نیست بلکه از روی اخلاق نیز هست. من حدود چهار دفعه جزء ده ورزشکار برتر اخلاق در کشور از سوی شورای هماهنگی ورزش صدا وسیما معرفی شده ام و حتی یکی بار از سوی شهرداری تهران جزء۳۰ ورزشکار  برتر کشور معرفی شدم و خیلی افتخارات دیگری که اگر برای شهری دیگر کسب کرده بودم ارزش دیگری برایم قائل میشدند.

امسال پارالمپیک را به دلیل این مشکلاتی که برایم ساختند از دست دادم

این جانباز ۷۰ درصد همچنین اذعان نمود: امسال با این وضعیتی که پیش آمد و همکاری که با من نکردند، نتوانسته ام خوب تمرین کنم و پارالمپیک را از دست دادم و این یک واقعیت است. ولی سعی و تلاشم بر این است که اگر با من همکاری کردند بتنوانم ورزش را ادامه دهم اگر نه شاید از شهری دیگر خود را برای شرکت در مسابقات را آماده کنم.

جوکار در پایان کم کاری ها را از سوی اداره ورزش و جوانان دزفول و نیز هیئت جانبازان و معلولین استان برشمرد و گفت: شما(دزمهراب) اولین رسانه ای از شهر دزفول هستید که تشریف آورده اید و مشکلات را بررسی کرده اید و این مشکلات از قدیم بوده ولی الان به اوج خود رسیده است؛ انشاء الله که به گوششان برسد و ما بتوانیم هماهنند گذشته افتخاری برای شهر باشیم و این صحبت هایی بود که من به شخصه داشته ام وقطعاً ورزشکاران دیگری نیز مشکلاتی مشابه همین دارند.

نظر بینندگان
  1. یاسر says:

    بسم الله
    تشکر از دزمهراب که به سراغ “مسائل اجتماعی” میره.
    عزیزمی آقای جوکار

  2. هادی says:

    عجیبا غریبا….از این ناشکری مسئولین شهری و کشوری

  3. دوست says:

    جانباز سرافراز شهرم بنده شرمنده شما هستم و خاک پای از نفس افتاده ات را بوسه میزنم.از کم لطفی هایی که به شما شده شرمسارم قهرمان پهلوان شهرم.

  4. رضا says:

    وا عسفا به حال ورزش دز و مسئولین بی بخار

  5. داود says:

    خداحفظ کنه ایشون رو…
    کاشکی قدرشو بدونن

  6. علی موجودی( الف دزفول) says:

    استاد عزیز، قهرمان و پهلوان جانباز شهرم جناب آقای جوکار
    بهتر از من می دانید که دزفول شهر تنگ نظری هاست . . .
    هیچ هنرمندی نیست که در دزفول پیشرفت کرده باشد مگر هجرت کرده باشد از این شهر …
    شهری که هیچ کس قدر هنر و هنرمند را نمی داند . نه اینکه نداند ، نمی خواهد بداند
    چون هیچ کس نمی تواند بهتر از خود را ببیند و برای اینکه بگوید من بالاترم دیگران را تخریب می کند.
    شهری که قدر شما قهرمان بین المللی را نداند را باید ترک کنید.
    هجرت کنید برادر . . .
    هر شهر کوچک دیگری که بروید ، روی سرشان حلوا حلوایتان خواهند کرد.
    برادر جانباز و قهرمان شهرم . . .
    مسئولین این شهر از هر جناح سیاسی و عقیده و آیینی که باشند ، قدر افراد هنرمند را نخواهند دانست
    در این شهر همیشه مرغ همسایه غاز است و غریب پروری موج می زند
    در نهایت خضوعی که در مقابلتان دارم ، پیشنهاد می کنم هجرت کنید
    هجرت کنید و ثمره ی هجرتتان را در دو سه سال آینده ببینید.
    اینجا فقط برای مردگان احترام قائلند. باید قیصرهای امین پور بمیرند تا فریاد زده شود، قیصر دزفولی بود
    وگرنه تا زنده است کسی کار به کارش ندارد
    عزیز برادر
    « در دزفول زنده ی خوب و مرده ی بد وچود ندارد»
    هجرت کنید که خداوند هم در قرآنش پیشرفت را در هجرت وعده داده است . . .

    • دزفولی says:

      این که هجرت نیست فراراست. دزفولی ها اینقدر بد نیستند که میگویید تعجب دارم که چرا برای دیگران لالایی می خوانید ولی خودتان خواب تان نمی گیرد.کسی پا نهد وبرود با مردانگی ببیند مشکل چیست وحل کند.

    • فرقان says:

      اقای موجودی حق دارین ، به خصوص خودتون هنرمندین و اهل ادب و شعر؛ بیشتر از دیگرون درد رو حس کردین. ولی برادر محترم شما توی نظر دادن بیشتر از اینکه با اقای جوکار همدردی کنی ، سنگ خودت رو به سینه زدی.

ارسال نظر

     


-->