نسبت میزان مشارکت با روحیه تهاجمی کاندیدا در انتخابات 1404 - پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب شهرستان دزفول
21st، می 2017
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: 21 st می 2017 ساعت 6:03 ب.ظ | کد خبر: 52167  

بنام خدا

اردیبهشت ۹۶ گذشت، برای برخی این اردیبهشت به یاد ماندنی ترین ماه سال و برای برخی نیز تلخ ترین ماه سال خواهد بود. حضور بیش از ۴۰ میلیونی آحاد ملت در روز انتخابات و شکل گیریِ صف های طویل، علی الظاهر پایانی خوش را رقم زد تا از آن به مشروعیت نظام تعبیر شود. اما این حضور واقعاً شادی آور است یا صرفاً یک سرخوشی متوهمانه و زودگذر خواهد بود؟ آیا هزینه های این سرخوشی به آورده هایش می ارزد؟ و آیا اساساً این حضور پرشور را باید یک اتفاق خوش یُمن برای نظام جمهوری اسلامی دانست یا اینکه این شیره ای است که بر سر خود میمالیم؟ راز حضور میلیونی در این سالها (۱۳۸۰، ۱۳۸۸، ۱۳۹۶ و در ادامه ۱۴۰۴) و پس از گذراندن دوره اول هر رییس جمهور مستقر و انتخاب دوباره اش چیست؟

بهترین دفاع حمله است

در این بخش به راهی که نظام امده پرداخته می شود با این نگاه که خود را آماده ادامه راه کنیم و از پیش آمدها متعجب نشویم.

پله اول، ( انتخابات ۱۳۸۰) خاتمی:

شاید شخص خاتمی هیچگاه مواضعی آشکار در نقد نظام نگرفت ولی مستندات موجود گواه این است که وابستگان و نزدیکان او بار این زحمت را به دوش کشیده اند و با بیشترین حجم تخریب علیه هاشمی که ان روزها اصلی ترین تأثیرگذارِ تصمیمات نظام بود او را هدف حملات وحشتناک خود قرار دادند و کام منتقدان وضع موجود را شیرین کرده با خود همراه کردند، حملاتی که در زمان انتخابات دور دوم ریاست جمهوری به کمک او آمده و محبوبیت خاتمی با این حربه به اوج خود رسید که پس از حضور میلیونی مردم پای صندوق های رأی، دوقطبی ایجاد شده موجب آفرینش حماسه دوم خرداد ۱۳۸۰ و انتخاب مجدد خاتمی شد.

پله دوم، (انتخابات ۱۳۸۸) احمدی نژاد:

احمد نژادِ دوره اول معصومیتی خاص دارد که همه را مجذوب کرده است. زیاد اهل درگیری نیست و سودای خدمت بی حاشیه دارد. این آرامش اما به یکباره و در مناظرات انتخاباتی رنگ میبازد. اینکه چه اتفاقاتی پشت پرده روی داده که احمدی نژادِ نجیب و بی حاشیه را به احمدی نژادی تهاجمی تبدیل کرده در این مقال نمی گنجد. آنچه پیداست اینکه اگر در دوره قبل(دوره خاتمی) شخص رییس جمهور این مسئولیت را به اطرافیان خود واگذار کرده بود اما اینبار این تهاجم در سطحی بالاتر و توسط خودِ او انجام میشود. این بار نیز اشخاص و از جمله  بالاترین سران نظام یعنی هاشمی و ناطق مورد اصابت بیشترین حجم حملات قرار می گیرند. کام مردم ازین حملات شیرین شده و با حضور میلیونی خود پای صندوق ها، و با دوقطبی ایجاد شده، حماسه ای جهانی با آرایی بی نظیر به نفع شخص مهاجم رقم خورده و برای بار دوم احمدی نژاد بعنوان منتخب مردم روانه پاستور می شود.

پله سوم، ( انتخابات ۱۳۹۶) روحانی:

روحانی فقط چندماهی را بدون حاشیه می گذراند. او برخلاف اَسلاف خود از همان سال اول ریاستش حمله را بعنوان بهترین تاکتیک بر می گزیند. حملاتی که همه را به حیرت واداشته ولی لذتی خاص در دلها شکل می دهد. گویی ایرانیان همیشه طرفدار مهاجمند نه مدافع. شخص روحانی هم با همت مشاورانی آشنا به فن، فهمیده که مردم از حمله لذت میبرند. حمله هرچه شدیدتر باشد مؤثرتر است. دیگر حمله به اشخاص قدیمی شده و بازی باید در سطحی بالاتر و تماشاگرپسندتر ارائه شود. حمله به ارکان و ساختارهای نظام به جای حمله به اشخاص نظام در دستور کار قرار میگیرد. اوج تهاجم در تبلیغات انتخاباتی اتفاق می افتد. جاییکه حمله به سران قوا و نهادهای انقلابی بهترین راه برای غلیانِ احساسات ایرانیانِ مهاجم دوست تلقی شده و حضور باز حماسه آفرین ملت در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ و انتخاب مجدد روحانی در دوقطبی ایجاد شده، همه و همه نشان از برتری این استراتژی در برابر هر راهکار دیگری دارد.

پله چهارم، ( انتخابات ۱۴۰۴):

حسب روند پیش آمده باید منتظر ماند و تهاجمی دیگر را در انتخبات سال ۱۴۰۴ تجربه کرد. تهاجمی که لاجَرَم دیگر نه به اشخاص دسته دوم و ارکان بلکه در سطحی بالاتر باید انجام شود تا تماشاگرِ رأی دهنده را راضی به همراهی و حماسه آفرینی میلیونی با مشارکت بالا کند.

مکانیزم زیبا و دوستداشتنی مردمسالاری دینی برخواسته از انقلاب ۵۷، به صورتی دهشتناک ولی آرام در حال بلعیدن خود است. بله گویی اینبار انقلاب فرزندان خود را نمی بلعد بلکه خود را می بلعد…

احمد فاضل زاده / یکم خردادماه ۱۳۹۶

 

ارسال نظر

     


-->