۱۳ام، دی ۱۳۹۵
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: ۱۳ ام دی ۱۳۹۵ ساعت ۶:۳۴ ب.ظ | کد خبر: 49623  
حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی رئیس جمهور کشورمان شب گذشته در گفت و گویی به پرسش های مجریان تلویزیون درباره مسائل مرتبط با حوزهای سیاسی، سیاست خارجی و اقتصادی پاسخ داد و عمده گفت و گو حول و حوش این مباحث بود که طبیعتاً عرصه های کلان تاثیرگذار در سرنوشت کشور محسوب می شوند.
با این وجود تمامی دغدغه ها قابل خلاصه سازی در این سه عرصه نیست و انتظار دغدغه های فرهنگی و اجتماعی بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد و لااقل مجریان تلویزیون به طور ویژه در این زمینه به دنبال طرح پرسش هایی برای مشخص شدن عیار فعالیت های فرهنگی و اجتماعی دولت باشند اما ظاهراً برای مجریان منتخب این گفت و گو طرح این پرسش ها تکلیف نشده است.
چرا درباره چالش های فرهنگی و اجتماعی هیچ پرسشی از رئیس جمهور نشد؟
البته حسن روحانی در این زمینه چند اشاره کوتاه کرد و گفت: «اولین ترمیمی که دولت در کابینه انجام داد نسبت به وزرای فرهنگی و اجتماعی خودش بود ‏و این نشان می‌دهد که دولت برای مسائل اجتماعی و فرهنگی اهمیت فوق‌العاده‌ای قایل است… هر دو ‏هفته یکبار شورای عالی انقلاب فرهنگی داریم، به اضافه جلسات فراوانی که در دولت درباره مسائل فرهنگی ‏برگزار می شود. هر دو هفته یکبار نیز جلسات شورای عالی فضای مجازی را داریم که خود مسائل فضای مجازی ‏و مسائل اخلاقی و اجتماعی مرتبط با آن، مسأیل بسیار مهمی در شرایط امروز جامعه هستند.‏»
بدون تردید تشکیل نشست درباره طلاق نمی تواند آمار سرسام آور طلاق را کاهش دهد و یا برگزاری نشست های نهادهایی نظیر شورای عالی انقلاب فرهنگی نمی تواند به بهبود وضعیت فرهنگی کشور منجر شود که اگر قرار بود خروجی چنین نشست هایی تحول در اوضاع باشد، نباید وضعیت امروز به اینجا می رسید و دولت به دولت وضعیت پیچیده تر از قبل می شد.
البته ساختار کلی گفت و گوهای انجام شده با رئیس جمهوز نیز مستلزم نقد و بررسی کارشناسی است، چرا که مطابق با سنتی از دولت های پیشین برجای مانده، مجریان عملاً گوینده پرسش ها و زینت گفت و گوهای مقامات ارشدی در سطح روئسای قوا هستند و نه توان طرح پرسش چالشی دارند و نه با استفاده از تعابیری چون «اما» و «ولی» سعی می کنند، ابهامات موجود در جامعه را در مواجهه با پاسخ های مقامات ارشد با ایشان در قالب پرسش تازه ای در میان بگذارند.
بنابراین شاید طرح این مطالبه صرفاً از مجریانی که باید با حضورشان، صرفاً فضای گفت و گو را شکل دهند، نتوان آنچنان خرده گرفت و پیکان نقد را متوجه آنهایی کرد که در این زمینه بستر یک گفت و گوی واقعی و جذاب را فراهم نمی سازند. ای کاش صرفاً ساختار، سبک و ادبیات گفت و گوهای تلویزیونی مقامات ارشد کشورهای مختلف از جمله ایران را با رسانه های معتبر بین المللی مورد ارزیابی قرار داد، تا تفاوت ها را به خوبی حس کرد و دریافت چرا مهم ترین برنامه خبری برای بسیاری از مردم گفت و گوی شب گذشته با مهم ترین مقام اجرایی کشور نبود.
در چنین فضایی طبیعتاً نمی توان انتظار داشت که مباحث اساسی تری نظیر دغدغه های فرهنگی و اجتماعی در سایه مباحث سیاسی و اقتصادی قرار نگیرد و شاهد شکل گیری یک بحث مفصل و پرکشش برای مخاطب عام باشیم که حتی طولانی شدنش نیز منجر به خستگی تماشاگر تلویزیون نشود.
تابناک
ارسال نظر

     


× هشت = 24