گاف بزرگ علمی «استاد شیرزاد» برای توجیه تعطیلی تاسیسات مهم اراک - پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب شهرستان دزفول
22nd، دسامبر 2014
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: 22 nd دسامبر 2014 ساعت 10:32 ب.ظ | کد خبر: 24418  

دلواپسان فرق آب سنگین و آب سبک را نمی دانند یا شما؟!

 گاف بزرگ علمی «استاد شیرزاد» برای توجیه تعطیلی تاسیسات مهم اراک

احمد شیرازد از امضا کنندگان نامه موسوم به جام زهر دراظهارات اخیر خود در دانشگاه تهران تلاش کرد تا برنامه هسته ایران را که برای توقف آن ۱۲ سال کشورهای غربی سخت ترین فشارها را تحمیل کرده اند، بی ارزش نشان دهد اما در مسیر توجیهات خود با ادعای تسلط بر موضوعات فنی یک گاف جالب  علمی هم داده است.

در میزگردی که اخیرا در دانشگاه تهران با موضوع بررسی بی فایده و زیان آور بودن صنعت هسته ای ایران برگزار شد احمد شیرزاد اعلام کرد دلواپسان و منتقدان هسته‌ای تفاوت آب سبک و سنگین را نمی دانند و سپس با ژستی علمی در توجیه تعطیلی نیروگاه آب سنگین اراک تحت فشار کشورهای غربی گفت : رآکتور آب سنگین اراک بسیار مضر است و حادثه چرنوبیل از این دست رآکتورها را در خود داشت و حالا در طرف غربی در مذاکرات جمهوری اسلامی ایران می‌گوید که آب سنگین این نیروگاه را با آب سبک عوض کند و این برای ما نیز بهتر است.

این در حالی است که برخلاف گفته های استاد شیرزاد به عنوان یک استاد فیزیک، نیروگاه چرنوبیل در میان دانشجویان فیزیک هسته ای به عنوان یک نمونه بسیار مشهور از رآکتورهای «گرافیتی» شناخته شده و اساسا رآکتور آب سنگین نیست که با تاسیسات اراک شباهت داشته باشد.

دررآکتورهای هسته ای از طریق شکافت هسته ای گرما تولید می شود.شکافت اورانیوم نوترون های زیادی آزاد می کند.نوترونهایی که از فرآیند شکافت آزاد می شوند، بسیار سریع هستند .از این رو در اکثر رآکتورها قسمتی به نام کند کننده نوترون وجود دراد که در آن از سرعت نوترونها کاسته شده و در نتیجه نوترونها به راحتی جذب می شوند. نام گذاری این نوترونها به نوترونهای گرمایی یا نوترونهای کند به همین دلیل است.

مقدار انرژی گرمایی در رآکتوریک پارامتر بحرانی است و کنترل آن با تنظیم تعداد میله های کنترل درون رآکتور صورت می گیرد. میله کنترل از مواد جذب کننده نوترون ساخته شده است.رآکتوری که از کند کننده استفاده می کند، رآکتور گرمایی یا رآکتور کند نامیده می شود .

مواد رایج کند کننده عبارتند از :آب معمولی ،آب سبک، آب سنگین و گرافیت. البته گرافیت برخی مشکلات را به وجود می آورد و خطرآفرین است، مانند آنچه که در انفجار چرنوبیل اتفاق افتاد.

با این حال «استاد شیرزاد» که در رشته فیزیک تحصیل کرده است به دو علت می تواند چنین واقعیتی را کتمان کند اول آنکه اطلاعات وی به آن میزانی نیست که بتواند بین آب سنگین و آب سبک گرافیتی تفاوت قائل شود و حالت دوم آنکه برای توجیه پیشنهاد غیرقانونی و ظالمانه طرف مقابل که گویا افرادی در داخل نیز خواهان پذیرش آن هستند وی را به این نتیجه رسانده که حقیقت را به گونه ای دیگری بیان کند.

البته تلاش شیرازد برای نوشاندن جام زهر به مردم  ایران مربوط به این روزها و توجیه تعطیلی تاسیسات هسته ای نیست و پیش از این نیز او در مجلس شش محور جمع آوری امضاء برای نامه ای با همین مضمون بوده است.

نطق وی در مجلس ششم درباره برنامه هسته ای ایران و اظهارات عجیب وی درباره ترور شهید علی محمدی که به صورت گسترده ای در رسانه های غربی منعکس شده و پس از آن دیدگاه های او درباره زیان آور بودن صنعت هسته ای ایران هر چند در داخل جدی گرفته نمی شود و بر سیاست های کشور در زمینه هسته ای اثری ندارد اما این گزاره محتمل است در حال حاضر  و در جریان مذاکرات توافق نهایی عده ای همانند شیرازد در داخل وظیفه جاده صاف کنی پیشنهادات کشورهای غربی را فراهم کنند.

گفتنی است در نشست مذکور، احمد شیرزاد عضو حزب منحله مشارکت گفت: «اگر جمهوری اسلامی ایران به جای ۱۰ هزار دستگاه سانتریفیوژ ۵۰۰ یا هزار و یا حتی ۱ دستگاه داشته باشد چه اتفاقی رخ می دهد؟»

صادق زیباکلام نیز تاکید کرد: «انرژی هسته ای چه گلی به سر ملت زده است و فقط به خاطر این مسئله برایمان پرونده درست شد … من معتقدم آنقدر که هسته ای به ما ضرر زده است جنگ نزده است.»

هرمیداس باوند از چهره های ملی- مذهبی نیز گفت: «در کل هیچ گونه رابطه منطقی بین ملی کردن صنعت نفت و بحث هسته‌ای وجود ندارد و ما از آغاز انقلاب تا امروز هنوز بابت مسئله گروگان‌گیری سفارت آمریکا هزینه می‌دهیم.»

این اظهارات در شرایطی که تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان همچنان با زیاده خواهی های ۱+۵ روبروست، باعث می شود تا عملا دست مذاکره کنندگان ایرانی بسته شود زیرا به جای چانه زنی ظریف و کری درباره تعداد سانتریفیوژها، این مدل اظهارات در داخل کشور باعث می شود تا ۱+۵ با استناد به این اظهارات، بر برچیدن کامل تاسیسات هسته ای ایران تاکید کنند و این موضوع را نه مطالبه خود، بلکه خواسته ی برخی حامیان دولت در کشور بیان کنند.

لذا به نظر می رسد همانطور که آقای روحانی و ظریف تاکنون بارها در برابر کوچکترین نقد منتقدان دلسوز دولت، واکنش نشان داده و حتی با ادبیات خاص خود، طعنه و کنایه های فراوانی را به آنها روا داشته اند، بجاست در برابر اظهارات «خیانت آمیز» نامبردگان در دانشگاه تهران نیز از خود واکنش نشان داده و مقابل هر گونه اظهارات غیر مسئولانه ای که منجر به تضعیف موقعیت تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان مقابل ۱+۵ می شود، ایستادگی کنند.

منبع: رجانیوز

ارسال نظر

     


-->