۱۷ام، آبان ۱۳۹۶
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: ۱۷ ام آبان ۱۳۹۶ ساعت ۱۱:۰۳ ق.ظ | کد خبر: 54621  

دزمهراب – هیئت باب الحوائج مسجد الغدیر کوی آزادگان، جزو معدود هیئت های ایرانی و البته اولین هیئت خوزستانی است که مجوز عزاداری و ورود در حرم سیدالشهدا (ع) را در روز اربعین دارد. هیئتی که سنگ بنایش را چند نفر از آزادگان سرافراز دزفول گذاشته اند و همچنان پس از سال ها از بازگشت آزادگان به وطن، به پویایی و سرزندگی آن افزوده می شود.
حاج اسماعیل بامیان، کربلایی محمود شاه آبادی و کربلایی عبدالکریم زرهی نساج سه نفر از هسته مرکزی این هیئت بودند که در آستانه اربعین حسینی(ع) مهمان گفت و گوی ما شدند. کربلایی محمود شاه آبادی، هشت سال و کربلایی اسماعیل بامیان به مدت ده سال در اسارت بوده اند و به دنبال فعالیت هایی که با همکاری مرحوم ابوترابی در اسارت داشته اند، فعالیت فرهنگیشان را پس از اسارت ادامه داده اند.
صفای باطن و خلوص این عزیزان به قدری بود که در طول گفت و گو بارها اشک شوق ریختند و سرمست از محبتی بودند که اول، دل خودشان را برده و بعد قافله ای را هرسال با ایشان همراه کرده است.
بنده پس از آزادی از اسارت، به واسطه همراهی با مرحوم ابوترابی در دوران اسارت و حرکت های فرهنگی که آن مرحوم در کشور به راه انداخت، وارد کارهای فرهنگی شدم. از اولین حرکت هایی که با حضور ایشان و در اوایل دهه هفتاد، صورت گرفت پیاده روی از مرقد مطهر امام(ره) تا حرم مطهر رضوی بود که با حضور پرشور آزادگان برگزار شد. حرکت جالب و مهم دیگری که صورت گرفت، این بود که دعای عرفه و مراسم عرفه برخلاف این سال ها، در آن زمان رونق و شهرت زیادی نداشت و با ابتکار ایشان برنامه روز عرفه را در مرز خسروی و در نزدیک ترین مکان به کربلای معلا برگزار شد و سنگ بنای خوبی برای رونق یافتن مراسمات روز عرفه در سراسر کشور شد.
فعالیتهایی که با حضور مرحوم ابوترابی شکل گرفتند ادامه یافتند تا اینکه راهیان نور در کشور شکل گرفت و حرکت های فرهنگی پیاده روی به یک رویه معمول تبدیل شد و ما به خواست ایشان، به صورت مجزا برنامه های فرهنگی از جمله برنامه روز عرفه و اربعین را در مناطق عملیاتی جنوب برگزار کردیم.
یکی از مکان هایی که برای مراسم روز اربعین انتخاب کردیم، فکه بود. فکه را به این دلیل انتخاب کردیم که جزو مظلوم ترین مکان ها بود و قریب به ۴۰۰ شهید یکجا پیدا شده بودند. شهدایی که به گواهی تاریخ، با لبان تشنه شهید شده اند و به خودی خود جایی بود که اصلا شاید نیاز به روضه خواندن هم نداشت.
*این حرکت برای اربعین دقیقا از چه سالی شروع شد و برنامه به چه صورت بود؟
این حرکت از سال ۷۳ شروع شد و در آن زمان با اینکه هنوز مسجد آزادگان ساخته نشده بود، با اتوموبیل های شخصی به مناطق عملیاتی می رفتیم و بعد از روایت گری، سخنرانی و مداحی و نماز جماعت ظهر و عصر برمی گشتیم. این برنامه سال های متمادی ادامه پیدا کرد و زمانی که مسجد ساخته شد، برنامه ها به مسجد منتقل شد.


علاوه بر برنامه مناطق عملیاتی که از ابتدا بوده، چند سالیست که هیئت باب الحوائج(ع) به زیارت کربلای معلا می رود. جناب آقای شاه آبادی لطفا شما در مورد این برنامه توضیح دهید.
من از زمان کودکی خاطرم هست که در پایان همه مراسمات همیشه دعا می شد که خدایا توفیق عزاداری در صحن و سرای سیدالشهدا(ع) را به ما عطا بفرما. سال ها گذشت و خیلی ها با این آرزو به دنیای باقی شتافتند و به این آرزو نرسیدند. این شوق و اشتیاق به گونه ای بود که حتی با وجود شکنجه ها و آزار و اذیت شدید بعثی ها در اسارت، هیچ کس حاضر نبود این عزاداری و اشک و دعا را کنار بگذارد. این عشق و علاقه سال ها در قالب سفر به مناطق عملیاتی در روز اربعین تجلی داشت به شکلی که تا ۳۰ اتوبوس و بیش از ۱۰۰ اتوموبیل شخصی هر سال در این مراسم شرکت کرده و می کنند. تمام این حرکت به عشق این بوده که روزی بتوانیم در بین الحرمین عزاداری کنیم و خدا را شاکریم که توانستیم جزو اولین گروه ها باشیم. خدا شاهد است که از روز اولی که شروع کردیم به این حرکت، نیت ما این بوده که به یاد شهدایی باشیم؛ که جان دادند برای باز شدن این مسیر، حتی قدم به قدم هایمان را به یاد شهدا و با ذکر نام شهدا برداشته ایم.
اولین سالی که این حرکت انجام شد، سال ۸۹ بود که با دو اتوبوس حرکت کردیم. سال بعد سه اتوبوس و چند سال است که با چهار اتوبوس به زیارت می رویم و با توجه به محدودیت امکانات و محل اسکان و … فعلا مقدور نبوده که با بیش از این ظرفیت حرکت کنیم.
*در مورد محل اسکانتون هم لطفا توضیح بدید. ظاهرا داستان جالبی داره… .
جناب آقای بامیان:
بله. اسکان ما در نجف به واسطه یکی از برادران اهل نجف به نام ابومحمد تامین می شود. ابومحمد را از زمانی که در نجف بودم می شناختم و پس از اینکه از او دعوت کردیم و به دزفول و مسجد آزادگان آمد و بعد هم به سفر مشهد مقدس رفت، ارتباط ما نزدیک تر شد. ابومحمد به واسطه این آشنایی هرسال اربعین هتل خود را در نجف به صورت رایگان در اختیار کاروان ما قرار می دهد و علی رغم اینکه هزینه هتل ها در آن مقطع زمانی بسیار بالاست، او این کار را با عشق خدمت به زوار سیدالشهدا(ع) انجام می دهد. برای اسکان کربلا هم به واسطه ایشان یکی از دوستانشان در کربلا اسکان ما را تامین می کنند.
*در این سال ها برنامه فرهنگی خاصی هم در طول مسیر داشته اید؟
جناب آقای شاه آبادی:
بعد از اینکه دیدیم برنامه در ریل خودش قرار گرفته و قرار است سال های سال ادامه پیدا کند ان شالله، تصمیم گرفتیم که در جهت امر به معروف و نهی از منکر، در طول مسیر کارهایی را انجام دهیم. به همین دلیل در طول مسیر علی رغم سختی زیاد، سیستم صوتی مجزا داریم که برای سخنرانی ها، روایت گری شهدا و مداحی در طول مسیر استفاده می شود. از ابتدای مسیر که حرکت می کنیم در اتوبوس ها و محل های اسکان، روایت گری، دعاخوانی و… داریم تا زمانی که می رسیم به کربلا و هیئت ما با تلاشی که شده، از عتبه مقدسه حسینیه(ع) مجوز گرفته که در صحن و سرای اباعبدالله(ع) عزاداری کند و بحمدالله هر ساله به شکوه و عظمت خاصی بسیاری از مردم حاضر در کربلا با حضور در هیئت ما در بین الحرمین به عزاداری می پردازند.
جناب آقای بامیان:
هیئت باب الحوائج(ع) تنها هیئت غیر عراقی است که چنین سیستم عظیمی را برای عزاداری دارد. ما بارها و بارها با جمعیت عظیمی مواجه شده ایم که دور هیئت ما در مسیر و در کربلا جمع شده اند و خدا را شکر این جمعیت نه فقط از ایرانی ها، بلکه از کشورهای متعدد هستند.


*جناب آقای زرهی نساج، لطفا خودتون رو معرفی بفرمایید و در مورد مسائل مالی و بحث ویزا و تردد زائرین توضیح بدید که به چه شکل هست؟
بنده عبدالکریم زرهی نساج هستم و تقریبا هشت سال و نیم در اسارت بوده ام. در طول این دوره توفیق داشته ام که با جناب بامیان در موصل هم اردوگاه بوده ام. اصل مطالب را دوستان بیان کردند ولی در بحث ثبت نام ها و ویزاها بنده توفیق فعالیت دارم. هرساله ما با انبوه مراجعه کنندگانی مواجه هستیم که حتی قبل از محرم تقاضای حضور در لیست را دارند و خداراشکر هرساله این شور بیشتر و بیشتر شده است. ثبت نام هم حتما با پاسپورت صورت می گیرد و کار گرفتن ویزا را هم خودمان انجام می دهیم و باهماهنگی هایی که انجام شده،حرکت ما انشا الله امسال ۱۲ آبان و برگشت ما ۲۰ آبان ماه خواهد بود.

یکی از بحث هایی که همیشه در کارهای فرهنگی مطرح بوده، مسئله تامین مالی است. غیر از هزینه های معمول مثل رفت و آمدها و … که از زوار اخذ می شود، بقیه هزینه ها را چگونه تامین می کنید؟

جناب آقای بامیان:
تمام تلاش ما این بوده که هیچ گاه پول اضافه ای از کسی دریافت نکنیم و بحمدالله همین طور هم بوده است. کار را برای خدا انجام می دهیم و هیچ کجای کار به فکر کسب پول و … نبوده است. بقیه هزینه ها را از خیرین و کمک های مردمی تامین می کنیم. برای مثال همین سیستم صوتی که الان به این مرحله از کیفیت رسیده در ابتدا یک بلندگوی دستی ساده بوده که مدام خراب می شد و به مرور زمان با کمک ها به اینجا رسیده است. البته بخشی از هزینه ها هم از سمت موسسه پیام آزادگان تامین می شود که بنیانگذارش مرحوم ابوترابی بوده اند که آن هم بر اساس کمک های خیرین جلو می رود.


*درپایان اگر صحبت یا نکته ای هست که باقی مانده و ذکرش ضروری هست بفرمایید.
جناب آقای شاه آبادی:
نکته بسیار مهمی که باید ذکر کنیم این است که در سال های گذشته که زیارت کربلا توفیق شد، اگر شما هم رفته باشید می بینید که وضعیت اسکان بسیار بد است. ما زائران زیادی را می دیدیم که به دلیل کمبود جا، در شرایط بسیار بدی شب را می گذراندند. از همان سال اول زیارت اربعین، تصمیم گرفتیم که در سال های آینده تلاش کنیم برای اینکه محل مناسبی جهت اسکان زائران سیدالشهدا(ع) در کربلا مهیا کنیم. برای خرید زمین در کربلا مشکلاتی وجود داشت. با وکلایی در عراق و ایران صحبت کردیم و نتیجه این شد که باید موسسه ای را به نام هیئتمان ثبت کنیم. بحمدالله تقریبا یک ماه پیش موسسه ای به نام هیئت ما ثبت شد که هدف اصلی این موسسه خریداری یک زمین در کربلا و بنای یک زائرسرا است که خادم اصلی این زائرسرا هم هیئت اربعین حسینی آزادگان شهرستان دزفول(باب الحوائج(ع)) است.
در این مدت مبالغ خوبی به دست ما رسیده است و همچنان هم کمک می شود، ولی هنوز مبلغ کافی برای خریداری یک زمین مناسب فراهم نشده است. از همه عزیزان و همشهریان عزیز تقاضا داریم که اگر خیراتی دارند یا به هر نحوی قصد دارند باقیات الصالحات برای خود داشته باشند، می توانند به این خادمان خود مراجعه کنند و مبالغ خیرات خود را جهت احداث این زائر سرا تقدیم کنند.
جناب آقای بامیان:
در تکمیل این بحث باید اشاره کنم که ما قصدمان این است که هیچ هزینه ای از زائر دریافت نشود، مگر اینکه برای نگه داری و نظافت همان مکان و قصدمان فقط و فقط خدمت به زوار اباعبدالله (ع) است.
در پایان از حضرت زهرا(س) می خواهم که هرکس در هر لباس و هر پستی که دوست دارد برای اهل بیت کار کند عاقبت به خیر کند و ان شالله ختم کار ما را شهادت قرار دهند.
*با تشکر از وقتی که در اختیار ما گذاشتید. ان شالله نائب الزیاره بنده و همه دوستان دزمهراب در کربلای معلی باشید.

 

ارسال نظر

     


-->