14th، مارس 2021
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: 14 th مارس 2021 ساعت 3:13 ب.ظ | کد خبر: 61515  

️به یاد سردار سرافراز و صبور سالهای دفاع مقدس حاج محمدحسن کوسه چی(پارساکیان)

«محمدحسن کوسه چی» فرزند صفرعلی در یکم مهرماه ۱۳۳۳ در دزفول دیده به جهان گشود. پدرش کاسبی خوشنام بود که فرزندانش را در پای منبر و مسجد، درس دینداری و آزادگی آموخت. علاقه محمد حسن در جوانی به ورزش وزنه برداری او را تا کسب سکوهای قهرمانی کشوری در این ورزش بالا برد. در بهمن ۱۳۵۷ وقتی حضرت امام سربازان وطن را به نافرمانی از ارتش شاه فراخواند، او که سرباز پادگان تیپ۲ دزفول بود به توصیه انقلابیون سربازان را به اجرای این دستور تشویق نمود. علی رغم اینکه علاقه خاصی به امور فنی و راه اندازی کارگاه صنعتی داشت اما با پیروزی انقلاب اسلامی و تهدید مرزها از خطر دشمن بعثی، به کمک نیروهای سپاه به دفاع از مرزهای غربی کشور شتافت. با آغاز جنگ تحمیلی در دو جبهه مهم به خدمت پرداخت: آموزش نظامی و تاکتیک به نیروهای بسیجی و فرماندهی محور دشت عباس و صالح مشطط.

یک سال و نیم تلاش بی وقفه او و همرزمانش در کسب اطلاعات از دشمن، منجر به خلق پیروزی بزرگ فتح المبین و رها شدن دزفول از زیر توپ های دوربرد دشمن گردید. او در این عملیات، فرمانده محور دشت عباس، از مهمترین محورهای بود که ماموریت تک جبهه ای داشت.

در سال ۱۳۶۱ هم به عضویت رسمی سپاه درآمد و هم تشکیل خانواده داد که به عنایت خدا صاحب دو فرزند دختر و یک فرزند پسر گشت. سردار پارساکیان در طول جنگ با حضور در بیش از ۱۴ عملیات گسترده و متمرکز ابتدا جانشین تیپ و سپس جانشین لشکر۷حضرت ولی عصر(عج) بود و در مقطعی از جنگ نیز فرماندهی لشکر۲۵ کربلا را به عهده گرفت. او همچنین در کارنامه عملیاتی خود، افتخار فرماندهی قرارگاههای منطقه ای نجف اشرف و صاحب الزمان نیروی زمینی سپاه و مشاور فرمانده کل سپاه را هم داشت.

با خاتمه جنگ به ادامه تحصیل در دانشگاه نظامی پرداخت و موفق به اخذ کارشناسی ارشد از دانشگاه دافوس شد و در ادامه نائل به درجه سرتیپی آمد. سردار پارساکیان علی رغم جراحت های جنگ و افتخار جانبازی هرگز از خدمت بازنماند و در آخرین روزهای عمرش نیز عهده دار سمت مدیر گروه ارزیابی نیروی زمینی قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء(ص) بود.

او اگرچه در جریان رزمایشی در دشت عباس گرفتار بیماری منحوس کرونا شد، اما انگار تقدیر بر این بود که عروجش را از همان مکانی آغاز کند که رزمندگی اش را همنفس با دوستان شهیدش آغاز کرده بود.

ارسال نظر

     


-->
رفتن به نوار ابزار