الا بهبه ! الا چهچه ! الا خوب!
الا “کرسنت” من، پیمان مرغوب!
تو پاکی و تمیزی و مبرا
اگر شکّی کنم استغفرلّا!
دهان من در اینجا چفت چفت است
به من چه رشوه ها را کی گرفتست؟
اساسا بووق! هر کس رشوه دادست
به ما چه شاهد و مدرک زیاد است؟
هرانکه دست در امضای تو دارد
هم او پست وزارت را بشاید
بگو “میم ه” چونان پسته بخندد
در این قصه نمکدان هم بگندد!
تو را اصلاً ثنا گویم به هر دم
جریمه گشته کشور؟ خب “جهنم”!
شعر از زهرا آراسته نیا -suzestan.blog.ir





