به بهانه ی به روی پرده رفتن “من مادر هستم” در دزفول - پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب شهرستان دزفول
23rd، فوریه 2013
پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب
اخبار دزفول، خوزستان، جهان
Dezmehrab.ir
زمان انتشار: 23 rd فوریه 2013 ساعت 11:29 ب.ظ | کد خبر: 1957  

 

 

به بهانه ی به روی پرده رفتن “من مادر هستم” در دزفول و با اندکی تاخیر و یک بهانه ی نوی دیگر، دیدار مولا با انشاالله عماریون سینمایی اش :

هر چه باشد گه گاهی به سرمان میزند که ما هم سری به سینما بزنیم . حالا به هر دلیل بی دلیلی . درست مانند بعضی از این کسانی که صندلی های ردیف های پایین تر را پرکرده بودند و با ریز خندیدن هایشان نمی گذاشتند “تاثیر” فیلم را ببینیم . البته چرا خودمان را بلانسبت خر کنیم! خب شاید تاثیر فیلم همین بوده، قرار نیست که همیشه در اعماق فیلم غوطه ور شد و خود را به دست کارگردان عارف فیلم سپرد و شهود کرد !

هر چه باشد با رفقا دل به دریا زدیم و پیگیر فیلم روی پرده، که از خوش اقبالی “من مادر هستم” نصیبمان شد و رهسپار مجتمع فرهنگی دزفول شدیم . فیلم الحق قوی و جذاب بود، از هر نوع جذبه ای. واقعا تمام سوراخ سنبه های روح آدمی را پر می کرد . از معصومیت اولش گرفته تا روحانیت آخرش !
اما هرچه باشد نمیشود که فقط تعریف و تمجید کرد! انگار آدمی تا نق نزند روزش به شب نمی رسد . این شد که دست به نوشتن این نوشتار زدم. نوشته ای در ضایعه ای (شما بخوانید ضایع بازی) که مسئولین فرهنگی آن مشغول ده بیست سی چهل… هستند . ارزشی هایشان مانده اند که صد به چه کسی می رسد تا تمام کاسه کوزه هایشان را سر آن بشکنند و ارزشی های آن طرفیشان مشغول تر از همیشه که این بار قرعه به نام چه کسی می افتد تا کاسه اشان را زیر نیم کاسه اش پنهان کنند !

هر چه باشد نمی شود درست وسط بحث فرهنگی – همانکه آقا فرمودند حاضرم جانم را برایش بدهم- وارد بحث سیاسی و باند بازی شد ، قرار شد که کسی پیدا شود و این زخم را باند پیچی کند نه اینکه .. اووووو ه بگذریم قرار شد بحثمان فرهنگی باشد ! فقط ِ فقط !

هرچه باشد فرقی میان دزفول(که دار المومنین را یدک می کشد) با تهران و طهران (که هرطور بنویسی اش بار معنایی خودش را دارد) هست . واقعا در عجبم چه فرایندی کار را به اینجا می کشاند که “من مادر هستم” با آن همه جار و جنجال قبل و بعدش درست ۷۵۰کیلومتر را گز می کند و می آید در یک روستای متمدن و بر پرده سینمایش خود نمایی می کند ؟! و از آن طرف مردمان پاک و ساده ، خسته و کوفته از دست کداخدا ( جمع کدخدا = کدخدا ها !) می آیند هنر اسلامی (!) ببینند و …

هر چه باشد باید یک مخاطب شناسی ای کرد . حتی اگر مبتلا به مردم دزفول هم باشد ، آنقدر از تکیه و مسجدِ گوشه و کنار این شهر، بانگ حق به گوش و جان مردم میرسد که بعید می دانم به این نحو لازم باشد آنها را از چنین امری نهی کرد . تا کی دید حداقلی؟ مگر وقتی شکایت جوانی را پیش پیغمبر رحمت بردند، ایشان نفرمود نماز می خواند ؟ و گفتند آری فرمود در هنگام نماز پشیمان میشود و بر میگردد . آیا نیاز است که تا این حد قبح گناه نشان داده شود، هنوز فطرت این مردم آنقدر کدر نشده ، با فرض کدر شدن هم آنقدر مشکلات اقتصادی بزرگ و کوچک دارند که اصلا به فکرشان نمی رسد چنین مسائلی هم وجود دارد و میتوانند خود را سرگرم آن کنند . ما که در این فیلم ندیدیم یکی(حتی از دور !) بیاید و از فقر داد بزند . ماشاالله همه دستشان به همه چیز و همه جایشان میرسید !!

هر چه باشد نمایش قبح گناه هم حدی دارد . نهایتش باید تا آنجا باشد که آدم (ببخشد) اوقش بگیرد. نه اینکه کلا ریخته شود !

سرتان را درد نیاورم (می ترسم فشار به سرتان بیاید و مثل ما بزند به سرتان و بخواهید بروید سینما) اطاله ی کلام نمی کنم مخلص کلام :
خواستم بگویم هرچه باشد بعضی ها کاره ای هستند مبادا بیایند مثل ما بگویند هرچه باشد بگذار باشد و بگذرند …

محمدمعین صادقی راد

 

 

نظر بینندگان
  1. احسان قیلاوی says:

    سلام آقای صادقی راد مطلب شما خوب بود و امیدوارم که باز هم مطلب های زیباتری بنویسید.
    ولی یک نقد یا یک سوال داشتم :برای کسی که تا حالا این فیلم رو ندیده شما با ایم متنی که نوشتین فیلم را تایید میکنید یا رد؟
    فیلم خوبی بود یا بدی؟
    شما تشویق میکنین که ما هم به سینما برویم و فیلم را ببینیم یا نهی میکنید؟

    • محمد معین صادقی راد says:

      سلام آقا احسان .حرف شما متین ، فقط یه سرچ اینترنتی کوچیک کافیه که به کنایات و استعارات متن پی ببرید . در کل بافرض خوب بودن فیلم (که می شود گفت نیست) مناسب اکران در دزفول نبود و بنده از دیدن آن نهی می کنم چرا که برای مومنین اتلاف عمر است .این هم نظر صریح بنده.
      می توانید به پی نوشت متن اصلی هم مراجعه کنید:
      m2sr.parsiblog.com/Posts/131

  2. محمد says:

    خیلی خوب

  3. mostafa says:

    با سلام
    در این آشفته بازار سینما و فیلم های اندک خوب و بسیار بد، فیلمی دیدم در سالن تاریک سینما وبا اندک تماشاگران به نسبت حرفه ای، که آنقدر جذاب بود که مرا تا لحظه آخر بر روی صندلی سینما بنشاند، جذب کند ولحظه ای بغض را بر گلویم بفشارد… آخرین ساخته آقای جیرانی از لحاظ فیلم نامه و سیر داستانی بودن آن و بازی درخشان بازیگران آن، بسیار فوق العاده وقابل قدردانی است ولی نکته قابل تامل در آن این است که این همه سیاه نمایی در یک فیلم جای سوال و تامل دارد وپرسش از کارگردان محترم که در نهایت با این فیلم به چه نتیجه ای می خواهد برسد؟!! به این نتیجه که عاقبت چنین آزادی هایی در خانواده به اینجا می رسد!!! البته دغدغه های شخصی کارگردان جای خود محترم، ولی نظارت مسئولان سینمایی را می طلبد که پول بیت المال صرف ساخت چه فیلمی می شود (برفرض که با بودجه شخصی ساخته شده) آخر در زمانه ای که دل مردم از مشکلات گوناگون در رنج است و به قول عزیزی ” حال همه ما خوب است ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند” چرا یک خانواده اصیل ایرانی با عقاید ناب اسلامیش را ب تصویر نکشیم! آرامش واقعی را، شادمانی را… افسوس…
    البته فضای سینمای کشور باید به گونه ای باشد که هر کس با هر دغدغه اثر خود را بسازد و فضای نقد آن نیز فراهم باشد…
    به امید فردایی بهتر (یاعلی مدد)

ارسال نظر

     


-->